دعا با قلب متکبّر و ناپاک

راوی گوید از امام صادق علیه السّلام شنیدم که مى‏فرمود: «مردى در بنى اسرائیل مدّت سه سال به درگاه خداوند دعا مى‏کرد که پسرى به او بدهد. وقتى دید که خدا دعایش را مستجاب نمى‏فرماید، گفت: اى پروردگار من، آیا از تو دورم و به من گوش فرا نمى‏دهى، یا به من نزدیکى و جوابم نمى‏دهى؟

حضرت فرمود: کسى به خواب او آمد و به او گفت: مدّت سه سال است که با زبان بد و دشنام دهنده، و قلب متکبّر و ناپاک، و بدون اینکه نیّتت صادق باشد، خدا را مى‏خوانى، پس از اینها دست بکش و تقواى الهى را در دل پیشه کن، و نیّتت را نیکو گردان.

حضرت فرمود: آن مرد چنین کرد سپس به درگاه خداوند دعا نمود، و پسرى براى او متولّد شد.»[1]

[1 فلاح السائل، ص: 86

/ 0 نظر / 12 بازدید