فرا رسیدن ماه محرم بر همه ی شیعیان تسلیت باد

باز محرّم رسید ماه عزای حسین

سینه ما می‌شود کرب و بلای حسین
کاش خدا قستم رزق حلالی کند
تا که توانم کنم خرج عزای حسین
کاش که ترکم شود غفلت و جرم و گناه
تا که بگیرم صفا من ز صفای حسین
هرکه عزدار اوست شیعه و غمخوار اوست
ناله او می‌دهد سوز صدای حسین
مادر او فاطمه خوب دعا می‌کند
هرکه بریزد ز چشم اشک برای حسین
اشک عطای خداست هدیه خیرالنساست
نیست کسی لایقش غیر گدای حسین
ماه محرم کند جامعه را زیر و رو
جمله جوانان شوند مست ولای حسین
بهتر از این گریه‌ها نیست سلاحی به دست
تا که بماند بپا دین خدای حسین

قرآن نوری است که خاموشی ندارد،
کار جهان و خلق جهان جمله درهم است
مشکی به تن کنید که ماه محرم است
آمید لیال عشر عزاداری و بکاء
از ره رسید ماه بلا، فصل ماتم است
عالم، تمام، گشته حسینیه ی عزا
دستی به سینه می زند و دیده پر نم است
بال و پر ملائکه فرش عزای اوست
این فرش نیست، زینت عرش معظم است
دستی بکش تو بر سر عشاق خود، حسین
آقا نظاره ای که دلم سخت پر غم است
این اعتقاد ماست که در روضه ی شما
شور و شعور، منطق و احساس توأم است
جز عاقلان به روضه ی تو پا نمی نهند
این یادگار نوح و سلیمان و آدم است
وقتی که انبیاء ترا گریه کرده اند
من هر چه بر تو گریه کنم باز هم کم است
ماهی است کاندر آن فتد از اسب بر زمین
آن حجت خدا که شفیع دو عالم استمتن شعر
صدای قافله اومد صدای قافله ی دل
کاروان دریا دلها رسیده دیگه به منزل
کاروانی آسمونی یا یه کهشون ستاره
یا یه ماه و خورشیدی که آسمون سراغ نداره
کاروان لاله هایی از قبیله ی گل یاس
لاله هایی مثل قاسم مثل اکبر مثل عباس
خواهری دل بیقراره خواهری دلشوره داره
چشماشو حتی یه لحظه از داداشش برنداره
میگه سایه ی سر من بگو ما کجا رسیدیم
جون به لب شدم برادر نگو کربلا رسیدیم
/ 0 نظر / 26 بازدید